ಸೂರ್ಯ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ವಾಲುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸಂಜೆ, ನಗರದ ಆ ಸುಂದರ ಹೋಟೆಲ್ನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ರವಿ ಮತ್ತು ಆನಂದ್ ಮುಖಾಮುಖಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳೆಯರು, ಈಗ ಇಬ್ಬರೂ ಬೇರೆ-ಬೇರೆ ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಯತ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕ ಸಂಭ್ರಮ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸುಂದರವಾದ ಕುಟುಂಬ, ಮುದ್ದಾದ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಲು ಸಮಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಹೇಗೋ ಸಮಯ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಂಡು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರು.
"ನೆನಪಿದೆಯಾ ಆನಂದ್, ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಫಸ್ಟ್ ಬೆಂಚ್ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್ಸ್.. ಈಗಿಬ್ಬರೂ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ!" ಎಂದು ರವಿ ನಗುತ್ತಾ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ ಕಾಫಿ ಕಪ್ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ.
ಆನಂದ್ ನಗುತ್ತಾ, "ಹೌದು ರವಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮಯ ಕೊಡೋದೇ ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಇವತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೆಮ್ಮದಿ ಅನಿಸ್ತಿದೆ," ಎಂದ.
ಅವರು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ತುಂಟಾಟಗಳು, ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸಾರದ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಹೋಟೆಲ್ನ ಮೃದುವಾದ ಸಂಗೀತ ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಸಾಥ್ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರೆ, ಆ ಸುಖದ ಕ್ಷಣಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ರವಿಯ ಫೋನ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕಿರುಚಿತು.
“ಸರ್, ಗ್ರಾಮ ಸಭೆಯ ಮಿನುಟ್ಸ್ ಕಾಪಿ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಬೇಕಂತೆ...”
ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆನಂದ್ ಫೋನ್ ರಿಂಗಾಯಿತು.
“ಸರ್, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪೈಪ್ ಲೈನ್ ಒಡೆದಿದೆ, ಜನ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ...”
ಒಂದು ಕರೆ ಮುಗಿದರೆ ಮತ್ತೊಂದು. ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ್ನಿಂದ ಮೇಸೆಜ್ಗಳು, ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್ ಸದಸ್ಯರ ಕರೆಗಳು, ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ವಿಚಾರಣೆಗಳು... ಆ ಸುಂದರ ಹೋಟೆಲ್ನ ವಾತಾವರಣ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಈಗ ಕಚೇರಿಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗತೊಡಗಿತು.
ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ವಿಷಯಗಳು ಗಂಟಲಲ್ಲೇ ಉಳಿದವು. ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ತಣ್ಣಗಾದ ಕಾಫಿ ಕಪ್ಗಳು ಅವರ ಅಸಹಾಯಕತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದವು.
ರವಿ ಫೋನ್ ಕಿವಿಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡೇ ಆನಂದ್ ಕಡೆ ನೋಡಿದ. ಆನಂದ್ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಜನರ ಸೇವೆಗೆ ನಿಂತ ಮೇಲೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡಲು ಕಾಲಾವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿತ್ತು.
"ದೋಸ್ತ್... ಈಗ ಹೋಗಲೇಬೇಕು. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸರಿ ಇಲ್ಲವಂತೆ," ಎಂದ ಆನಂದ್ ಭಾರವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎದ್ದನು.
ರವಿ ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, "ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪಿಡಿಒಗಳು ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ, ಈ ಸಮಾಜದ ಸೇವಕರು ಅನ್ನೋದೇ ನಿಜ ಅಲ್ವಾ? ಹೋಗಿ ಬಾ, ಮತ್ತೆ ಸಿಗೋಣ... ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅಲ್ಲ, ಸಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ," ಎಂದನು.
ಇಬ್ಬರೂ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಆ ಸುಂದರ ಹೋಟೆಲ್ನಿಂದ ಹೊರಬರುವಾಗ ಅವರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕರ್ತವ್ಯದ ಹೊರೆಯಿತ್ತು, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ "ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಬಹುದಿತ್ತು" ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ನೋವು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಹೋಟೆಲ್ನಿಂದ ಹೊರಟ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು, ಎರಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರು.
ರಚನೆ: ವಿಶ್ವನಾಥ್.ಡಿ


No comments:
Post a Comment